مطالب مرتبط

1. شهاب حسینی صاحب رستوران نیست
2. بازیگران سینما ایران و بازی با حیوانات خانگی ! + عکس
3. گریه رضا صادقی بخاطر پیام دهکردی

مطالب مرتبط

1. رضا رشیدپور و گلزار/عکس
2. بهرام رادان در لباس شیطان پرستی/عکس
3. حاشیه های کنسرت های ایرانی/عکس

او یک Winner است. فیلمش رکوردهای فروش را می شکند. حضورش در برنامه هایی مثل «بفرمایید شام» و «سین مثل سریال» حضور مخاطب را تضمین می کند. حتی عادل فردوسی پور هم که سکان یکی از پربیننده ترین برنامه های تلویزیون را در دست دارد، نمی تواند برابر جذابیت حضور او مقاومت کند و برای جلب رضایت مخاطبانش آقای جوان را به استودیوی ۹۰ دعوت می کند.

بازیگران به راحتی درباره خصوصی ترین مسائل زندگی شان با او در برنامه «گپ» صحبت می کنند و…؛ با این ستاره مولتی مدیا درباره همه اینها صحبت کردیم. با ما همراه شوید و مطمئن باشید حال تان بعد از خواندن این گفت و گو بهتر می شود.

*مدتی است شما را کمتر در قامت بازیگر می بینیم. این سوال برای علاقه مندان به بازی تان مطرح است که چرا کم بازی می کنید؟

نه، خیلی هم کم بازی نمی کنم. در حقیقت سال گذشته خیلی کم کار بودم. آن هم علت دارد چندتا پروژه بود که خب هرکدام بنا به دلایلی به سرانجام نرسیدند. ماجرا از این قرار است که من حساب کرده بودم در یکسری کارها شرکت می کنم و دیده می شوم. روی همین حساب ۶ ماه از وقت من را یک فیلمی گرفت که نیمه کاره رها شد. در نتیجه نصف سال من رفت.

*بیشتر درمورد این فیلم توضیح می دهید؟

یک فیلم انیمیشن رئال برای کودکان بود به نام «بانویی از ماه». بعد این فیلم به دلیل مشکلاتی که پیدا کرد نیمه کاره متوقف شد.

*چه جنس مشکلاتی؟ مالی؟ ممیزی؟

همه جور مشکلاتی.

*البته شما سال قبل تر یعنی سال ۸۹ هم کم کار بودید و کارگردانی «ورود آقایان ممنوع» را داشتید که خب آن هم به هر حال بازی نبود.

بازی هم داشتم. من سال ۹۰ در یک فیلم به کارگردانی فرامرز قریبیان بازی کردم با نام «گناهکاران» که فکر می کنم آماده اکران باشد. یک فیلم دیگر هم سال گذشته با نام «آزمایشگاه» به کارگردانی حمید امجد داشتم که آن هم آماده پخش است. اما «بانوی از ماه» این قدر وقت من را گرفت که نتوانستم آن جور که باید کار بکنم و دیده بشوم.

*شما بازیگری هستید که مردم بیشتر شما را با فیلم های طنز و فانتزی می شناسند. اما ظاهرا در کار فرامرز قریبیان تغییر رویه دادید. نه؟

بله؛ «گناهکاران» فیلمی بسیار تلخ و جدی است.

*نترسیدید از اینکه تصویر شاد و خندانی که تماشاگر از شما در ذهن دارد، بشکند و نتواند با این تصویر جدید ارتباط برقرار کند؟

من که نترسیدم. اما باید منتظر اکران فیلم بمانیم و ببینیم تماشاگر از این قیافه عبوس و جدی من می ترسد یا نه. نمی دانم، شاید پس بزنند و نپذیرندم. به هر حال آزمایش کردم ببینم چه اتفاقی می افتد.

*اولین تجربه کارگردانی حمید امجد در سینما چندان مورد استقبال منتقدان و مطبوعات درسی امین جشنواره فیلم فجر واقع نشد. باتوجه به پیشنهادهای زیادی که دارید بر چه اساسی این فیلم را قبول کردید؟

حمید امجد آدم به شدت باسواد و دقیق است و دوست قدیمی من است. فیلم هم فیلمنامه خوبی داشت و دارد. خب فکر کنید دوست ۲۰ ساله من می خواهد فیلم اولش را بسازد و به من می گوید تو بیا بازی کن و آن وقت من نروم. معلوم است که می روم. حالا اینکه چرا فیلم آن قدر در جشنواره موفق نشد و مورد استقبال قرار نگرفت را، من نمی دانم.
بیا گپ بزنیم

*این روزها برنامه «گپ» به کارگردانی شما از شبکه ifilm پخش می شود. چه شد که تصمیم به ساخت این برنامه گرفتید؟ کار شما در این برنامه بیشتر شبیه کار ژورنالیست هاست.

خیلی این کار را دوست داشتم. موضوعات و سوال هایی را در این برنامه مطرح کردم که واقعا همه سوال ها و دغدغه های خودم بود و فکر می کنم سوال های طرفداران بازیگرها هم هست. حالا نمی خواهم بگویم این برنامه دغدغه همه مردم است اما دغدغه طرفداران بازیگران است. در «گپ» توانستیم به بعضی از این سوال ها پاسخ بدهیم. به بعضی جواب ها هم نزدیک شدیم. ما در این برنامه توانستیم به باورها و خواسته های بعضی بازیگران نزدیک بشویم.

*کسانی هم بود که شما با آنها تماس گرفته باشید و گفته باشند حاضر به شرکت در این برنامه نیستند؟

نه، اصلا.

*جالب است چون معمولا در روزنامه ها و مجلات گاهی بازیگران به گفت و گو درباره مسائل این چنینی راضی نمی شوند.

بله، اما به نظرم درباره من یک فرق کوچکی می کند و آن هم این است که من در این برنامه حضور دارم. بازیگران وقتی من را که از خودشان هستم در مقابل خودشان می بینند حساسیت هایشان کم می شود و زودتر اعتماد می کنند. شما یک ژورنالیست هستید. اما من قرار است بیشتر با این افراد معاشرت کنم.

*هنوز هم مشغول ساخت قسمت های جدید «گپ» هستید؟

نه، ما ۱۴ قسمت ضبط کرده ایم و کارمان تمام شده. ما در ابتدا می خواستیم ۶ قسمت بسازیم. اما بعد دیدیم نمی شود و با همین ۱۴ قسمت کار را تمام کردیم و دیگر ادامه نمی دهیم.

*چرا؟

پول نیست. به همین سادگی پول کافی وجود ندارد.
«ایده می ده»، ایده می ده

*برنامه تان برای آینده چیست؟

من دارم روی ۳ تا فیلمنامه سینمایی کار می کنم.

*این فیلمنامه ها به دست تان رسیده یا خودتان مشغول نگارش آنها هستید؟

یکی از آنها به دستم رسیده اما ۲ تای دیگر را خودم به همراه تیم ایده پردازم داریم می نویسیم. من یک تیم ایده پرداز دارم به اسم «ایده می ده»!

*اعضای این گروه چه کسانی هستند؟ از چهره های شناخته شده هم کسی در این گروه است؟

این گروه شامل ۲۳ نفر است که البته پروژه به پروژه تعدادشان فرق می کند. پروژه اول هر ۲۳ نفر کار کردند. این پروژه یک فیلمنامه عجیب تخیلی و اکشن برای نوجوان ها بود که متاسفانه هنوز اسم ندارد. بعد در «گپ» ۵ نفر از همین گروه با من کار کردند. هیچ آدم معروفی در این گروه نیست اما همه آدم های بسیار باهوش و خوش ذوقی هستند.

*چه جوری این تیم را جمع کردید؟

با بدبختی! الان هم با بدبختی داریم روی یک فیلمنامه دیگر کار می کنیم. یک فیلمنامه هم دوست قدیمی ام، محمود طالبیان، به دستم رسانده که می خواهیم بعد از صحبت هایی که داشتیم، ۲ نفری کار بازنویسی اش را انجام بدهیم. ژانر این فیلمنامه کمدی است و هیچ چیز دیگر درباره آن نمی توانم بگویم جز اینکه یک سورپرایز بزرگ دارم.

*به نظر می آید بعد از «ورود آقایان ممنوع» خیلی دارید تلاش می کنید تا کار بعدی تان بهتر از آن باشد؟

بله، کاملا. البته خودم را برای رسیدن به آن نمی کشم. چون به هر حال اگر فیلمنامه ای بهتر از «ورود آقایان ممنوع» به دستم نرسد من کار دیگری را شروع خواهم کرد. اما قطعا همه سعی ام را می کنم که اگر از «ورود آقایان ممنوع» بهتر نباشد، بدتر هم نباشد و حداقل از نظر مود، کیفیت و جذابیت همسطح آن باشد.

*نمی خواهید «ورود آقایان ممنوع ۲» را بسازید؟

نه؛ ادامه این فیلم فعلا منتفی است. من الان تصمیمی برای ادامه این کار ندارم. پیمان قاسم خانی هم قصد نوشتن ادامه فیلمنامه را ندارد. علی سرتیپی هم نمی خواهد قسمت دوم این فیلم را تهیه کند.

*ممکن است خودتان هم در کار جدیدتان بازی کنید؟

نه؛ کاملا مطمئن هستم که نه.

*یعنی می خواهید از این به بعد یا جلوی دوربین باشید یا پشت آن؟

نه، برای این فیلمنامه هایی که الان دارم کار می کنم می دانم که قطعا جلوی دوربین نخواهم رفت.

آرزو دارم حال همه ما خوب بشود

*مهم ترین دغدغه این روزهای رامبد جوان چیست؟

کم شدن نگرانی ها و افزایش آرامش برای همه. به نظرمن مردم ما خیلی در فشار عصبی هستند و خیلی نگرانی هایشان زیاد است و استرس دارند. همه چیز خیلی گران است. در همه چیز زندگی ما نگرانی است.

من سعی می کنم کمتر جمع ببندم و از کلمه مردم استفاده کنم چون واقعا بار سنگینی دارد. من که آمار نگرفتم که بتوانم با یقین از واژه مردم استفاده کنم. اما این از آن معدود مسائلی است که با اطمینان و به راحتی می گویم مردم نگران هستند و استرس دارند. من آرزو می کنم که حال همه ما خوب بشود و نگرانی هایمان کم شود.
کاش اینطور نمی شد

*چیزی از درگذشت ایرج قادری نمی گذرد. وقتی خبر فوت او را شنیدید چه احساسی داشتید؟

من خیلی متاسفم و نمی دانم چه اتفاقی افتاد که تشییع جنازه ایشان اینقدر جمع و جور اتفاق افتاد. من تا حالا فوت نکردم که بدانم تشییع جنازه باشکوه یا ساده چه تاثیری در روح و روان فرد در گذشته دارد. اما فکر می کنم در دوستداران و بازماندگان و پیشکسوتان این کار تاثیر دارد و آنها آرام می شوند. اگر اتفاق بدی با این کار افتاده من هم تصور این است که کاش اینطور نمی شد و بهتر از این و باشکوه تر برگزار می شد.
۹۰ بازی با عادل فردوسی پور

*حضور شما در برنامه ۹۰ خیلی سر و صدا به پا کرد. چطور از یک برنامه فوتبالی سر درآوردید؟

عادل از ما دعوت کرد، ما هم رفتیم.

*خب نپرسیدید ما برای چه کاری به یک برنامه فوتبالی بیاییم؟

به نظرم شرکت کردن در ۹۰ اینقدر هیجان انگیز آمد که ترجیح دادم هیچ سوالی نپرسم.

*از این اجرای متفاوت تان چه خاطره ای دارید؟

خیلی بهم خوش گذشت. عادل فردوسی پور اینقدر موجود جذاب، نابغه و درجه یکی است که واقعا وقتی رفته بودم آنجا مثل زمانی شده بودم که مردم به ستاره هایی که دوست شان دارند، می رسند.

من با عادل سلام و علیک دارم و پیش می آید او را ببینم. حتی ۳ شب قبل از آن برنامه همدیگر را دیده بودیم. اما در استودیوی برنامه ۹۰ همه چیز حال و هوای دیگری داشت.

یک کاری که کردم این بود که رفتم پشت آن میز معروفش نشستم و کاغذهایش را ورق زدم و حتی لیوانش را برداشتم و گفتم اجازه دارم با لیوان تو آب بخورم؟ خیلی هیجان انگیز بود. من آن شب نماینده همه کسانی بودند که ۹۰ و عادل را دوست دارند.

*وقتی پشت میز او نشستید چه احساسی داشتید؟

خیلی باحال بود. خیلی هیجان دشتم، دفترچه یادداشت هایش را باز کردم. اما هیچ کدام را نمی توانستم بخوانم، نوشته هایش مثل کد بود.

*او چه احساسی داشت؟ پشیمان نشد از اینکه ۳ تا آدم شر و شیطان را به استودیو دست نیافتنی اش راه داده؟

ابدا. اینقدر از حضور ما راضی بود که تا آخر برنامه نگه مان داشت. ما قرار بود زودتر برویم. عادل نگذاشت.

مطالب مرتبط

1. برترین های سینمای ایران در سال ۹۰
2. شکایت از اکبر عبدی و برنامه هفت
3. زندگی خصوصی با هانیه توسلی و لعیا زنگنه/عکس

مطلب مرتبطی وجود ندارد

به گزارش ایسنا، ملیکا زارعی ـ مجری برنامه خاله شادونه ـ در حالی که شال سیاه بر سر داشت و گریه می‌کرد در برنامه عصر جمعه شبکه دو حاضر شد و به بچه‌ها سلام داد.

او در برنامه «شادونه در سرزمین دونه‌ها» به حادثه‌ تلخ خرم‌دره که به مرگ سه کودک منجر شد اشاره کرد و با بغض و گریه برنامه جمعه را به بچه‌های از دست رفته تقدیم کرد.

در ادامه‌ برنامه، خاله شادونه برای مقطعی طولانی مقابل دوربین حاضر نشد و عمو گلدونه اجرای برنامه را ادامه داد.

خاله شادونه در پایان برنامه مجددا به میان بچه‌ها آمد و در حالی که سعی می‌کرد گریه‌ی خود را کنترل کند، ترانه‌ای را با همکاری عروسک‌ها خواند.

در پایان برنامه نیز همگی آمین گفتند و از تمامی بچه‌های حاضر در سالن و منزل عذرخواهی کردند.

مطالب مرتبط

1. اسامی کشته شدگان برنامه خاله شادونه
2. حاشیه های حادثه خرم دره
3. برنامه خاله شادونه و سه کودک قربانی/عکس

فاطمه معتمدآریا

پرستو گلستانی

مطالب مرتبط

1. نسرین مقانلو و همسرش/عکس
2. تازه ترین عکس های نسرین مقانلو
3. فساد اخلاقی در سینما/درد دل بازیگر معروف

مطالب مرتبط

1. حامد بهداد و سوت زدن /عکس
2. تمرین والیبال هنرمندان و بازیگران/عکس
3. حمایت جواد شمقدری از هدیه تهرانی در تلویزیون

در حالی که در آستانه فصل تابستان قرار داریم و بسیاری از آموزشگاههای سینمایی تبلیغات مرتبط با جلب هنرجوی خود را شدت بخشیده اند به مانند همیشه یکی از ترفندهای جلب هنرجو، قرار دادن نام تعدادی بازیگر مشهور در فهرست اساتید آموزشگاهها است و البته به مانند همیشه حجم عمده ای از آنها که نامشان به عنوان استاد می آید روحشان هم از تشکیل کلاسهای بازیگری به سرپرستی آنها خبر ندارد.

در یکی از تازه ترین نمونه های این چنینی، آموزشگاهی، نام حامد بهداد را به عنوان مدرس بازیگری در آگهی جلب هنرجوی خود قرار داده است تا به این طریق تعداد بیشتری از عاشقان هنر فریفته شده و برای ثبت نام به آموزشگاه موردنظر مراجعه کنند.

اما وقتی صحت و سقم حضور حامد بهداد را پیگیر می شوید اولین نکته ای که جلب نظر می کند این است که اصلا بهداد در لیست اساتید این آموزشگاه نیست و اگر هم مسئولان آموزشگاه هنر کنند بتوانند یک جلسه به عنوان مهمان از حضور وی در آموزشگاه خود بهره مند شوند! اما مسئولان آموزشگاه به واسطه همین حضور یک جلسه ای برای یک دوره بازیگری حدودا ۳ میلیون تومانی از هنرجویان بخت برگشته طلب می نمایند تازه آن هم بعد از گرفتن تست بازیگری و تشخیص اینکه شما استعداد بازیگری را دارید!!!

نمی دانم انصاف در معامله چه معنایی دارد اما به نظر می رسد گردانندگان چنین آموزشگاههایی یکی از کم فروش ترین معامله گران تاریخ باشند چون در آگهی خود نه تنها اشاره به حضور بهداد به عنوان مهمان یک جلسه ای خود نمی کنند بلکه نام وی را در کنار اساتید اصلی آموزشگاه قرار می دهند.

بدبختانه برخی از رسانه ها هم به جای اطلاع رسانی صحیح درباره چنین موضوعاتی، آگهی های تمام صفحه ای چنین آموزشگاههایی را در نشریات خود به طبع می رسانند تا به این طریق پولی به جیب زده و بخشی از مشکلات مالی خود را برطرف نمایند ولی هیچ کس حال آن هنرجوی بیچاره ای را که از شهرستان و به عشق شرکت در کلاس بازیگری حامد بهداد به تهران آمده و هزینه های مادی فراوانی را هم متحمل می شود، نمی پرسد. هنرجویی که بعد از ثبت نام هفته به هفته منتظر است تا سیمای حامد بهداد را به عنوان استاد ببیند اما مرتبا وعده فردا داده میشود و نهایتا با برگزاری یک وُرک شاپ که یکی از مهمانان آن هم حامد بهداد است سر و ته قضیه هم می آید. به این می گویند یک بی انصافی تمام عیار در روزگاری که همه چیز و حتی ارزش آموزش هنری هم زیر علامت سوال رفته است.

شبکه ایران

مطالب مرتبط

1. جشن تولد حامد بهداد/عکس
2. حامد بهداد و پوپک گلدره ۱۲ سال پیش/عکس
3. پشت صحنه فیلم “نارنجی پوش”/تصاویر

بیلی باب گفت: من احساس می‌کنم آنجی کاملاً برای من خوب بود، و در عین حال اگر شما باور کنید که شخصی بیش از حد برای شما خوب است آن را از دست می‌دهید.

در ادامه مصاحبه گفت: “من همیشه فکر می‌کردم به نوعی گیزمودو (شخصیت کتاب‌های ویکتور هوگو) و یا شبح اوپرا هستم که در سرداب پنهان شده است و وقتی که با او بودم این احساس به اوج خود می‌رسید.”

مطالب مرتبط

1. تقدیر از همسر سابق آنجلینا جولی
2. رقابت آنجلینا جولی با همسر سابقش
3. آنجلینا جولی و دوران نوجوانی سیاهش

فتحعلی اویسی هم به جرگه خوانندگان پیوست! این تازه ترین خبری است که خودش در گفت وگو با ما به آن اشاره کرد و نشان داد خواندن تیتراژهای سریال های شبانه، او را حسابی سر ذوق آورده است!

شاید نخستین نکته ای که به محض شنیدن اسمش به ذهن هر مخاطبی خطور کند، تکیه کلام ها و خنده های معروف و بامزه اش باشد؛ «دیجیتالم کجا بود؟» یا «دوگوله» که از آن دسته کلماتی بودند که تا مدت ها بین مردم دهان به دهان می چرخیدند و کهنه هم نمی شدند! تکیه کلام هایی که خودش می گوید آن ها را در بچگی از زبان این و آن شنیده و امروز تبدیل به گنجینه ای ارزشمند برای او شده اند.

بهانه گفت وگوی ما با «فتحعلی اویسی»، انتشار آلبوم موسیقی مشترک با پسرش علیرضا خان بود که به تازگی با نام «خونه دل» روانه بازار موسیقی ایران شده است؛ فتحعلی خان اویسی که خودش می گوید هنوز هم مردم او را به اسم آقای کاووسی، همان مدیر بامزه نشریه وزین شهر قشنگ می شناسند ، به همراه پسرش علیرضا و دخترش کتی مهمان زندگی ایده آل بودند .

داستان تکیه کلام های من برمی گردد به دوران کودکی ام که از این ور و آن ور و آدم های مختلف حرف های زیادی یاد می گرفتم و در گوشه ذهنم نگه می داشتم تا این که در «بدون شرح» بهترین موقعیت برای استفاده از آن ها پیش آمد و حسابی هم گل کرد. تمام این تکیه کلام ها را فی البداهه می گفتم، شاید اگر الان قرار باشد چنین کاری را در فیلم یا سریالی انجام دهم، نتوانم چون همان زمان بود که این کلمات از ذهنم تراوش می کرد!

هم در کارم عاشقم، هم در خانه ام

این که من هم بازیگر باشم و هم بتوانم نقش پدری ایده آل و کامل را برای خانواده و بچه هایم بازی کنم، درست است که تا حدودی سخت به نظر می رسد اما غیرممکن نیست. وجه تشابه بازیگری و پدر بودن، نشات گرفتن شان از منبعی به نام «عشق» است؛ زندگی و روابط پدر خانواده با اهالی خانه اش سرشار از عشق و محبت است و نسبت به همه آن ها احساس مسئولیت سنگینی می کند، زیرا بچه ها پاره تن پدر و مادرشان هستند و پدر و مادر خودشان را در وجود آن ها می بینند و البته برعکس این قضیه نیز صادق است، در هنر و بازیگری همچنین روابطی وجود دارد؛ مطمئنا در هر کار یا مسئولیتی که باشید، اگر آن را با عشق انجام ندهید، به هیچ وجه نمی توان به شما لقب انسان موفق داد. از آنجا که هم در عالم هنر و هم در سمت پدری شما با عشق طرف هستید، از هر دوی شان لذت خواهی برد و در کارت موفق می شوی، در غیر این صورت در هیچ کدام شان به سرمنزل موفقیت نخواهی رسید.

هنوز به من می گویند کاووسی!

اکثرا وقتی در اماکن عمومی هستم من را به اسم کاووسی صدا می کنند! همین الان که داشتیم با بچه ها می آمدیم پیش شما، خانمی از کنارمان رد شد و گفت «اِ کاووسی!» (خنده) چون سیلاب های فامیلی کاووسی و اویسی یک شکل است، همه من را با کاووسی می شناسند و هنوز با این اسم من را صدا می کنند. در کل سریال هایی که با یک بازیگر شناخته می شوند و در یادها می مانند، اغلب کارهای خاطره انگیزی خواهند شد. برای خودم هم جالب است بعضی افراد با وجود گذشت ۸ ۷ سال از بدون شرح، اسم خودم را نمی دانند اما همه شان کاووسی را می شناسند!

بازیگری، هووی خانواده من است

با توجه به حرفه ای که دارم، متاسفانه نتوانسته ام تا امروز آن طور که دلم می خواسته در کنار خانواده و فرزندانم باشم. از آنجا که در کارم نیز با عشق جلو رفته ام و از طرفی عاشق خانواده ام هم هستم، حرفه ام هوو یا رقیب عشقی سختی برای خانواده ام به حساب می آید. شما اگر ۲۹ روز به یک لیوان هم اظهار علاقه کنی و از صبح تا شب قربان صدقه اش بروی، بالاخره روز سی ام اهالی خانه تان کنجکاو می شوند بدانند این لیوان چیست که این همه هوش و حواس تان را با خودش برده، هیچ بعید نیست قبل از این که به خودتان بیایید، آن لیوان توسط همان اهالی خانه نیست و نابود شود! زمانی که جوان تر بودم، بارها اتفاق افتاده بود که ۶ ماه به خاطر کارم مجبور می شدم دور از خانواده ام باشم، بدون این که هیچ خبری از آن ها داشته باشم، مسلما اگر من هم جای آن ها بودم، صدایم در می آمد. اینجاست که بحث عشق به کار اجازه نمی دهد آن طور که دلت می خواهد زندگی کنی. البته وقتی یک مقدار سن بالاتر می رود، آن عشق به کار هم کم رنگ تر می شود، در رابطه با من هم همین طور است؛ شاید الان به هیچ وجه دیگر این ریسک را نکنم که مثلا ۶ ماه در یک ده یا شهرستان دور افتاده بدون این که از خانواده ام هیچ گونه اطلاعی داشته باشم و صرفا به خاطر علاقه ام به کارم دوام بیاورم چون دیگر آن جذابیتی که کارم باید برایم ایجاد کند وجود ندارد.

موسیقی را از کوروش یغمایی یاد گرفتم

داستان تهیه آلبوم موسیقی با پسرم علیرضا از زمانی شروع شد که او یک ترانه با نام «پسرم» را برای من ساخت و وقتی آن را گوش کردم، یک جورهایی تشویق شدیم با یکدیگر یک آلبوم موسیقی مشترک تهیه کنیم که بعد از مدت ها بالاخره مجوز انتشارش صادر شد. قبل از این که بخواهم در تیتراژ پایانی سریال ها ترانه بخوانم، می خواندم وگرنه جلوی آن همه استاد موسیقی و اهل فن، مگر می توانی همین طوری پشت میکروفن بایستی و برای این همه مخاطب برنامه بخوانی؟! خاطرم هست وقتی تیتراژ یکی از سریال ها را می خواندم، یکی از روزنامه ها نوشته بود «اویسی خواننده هم شد!» چند وقت بعد که با نویسنده آن مطلب حرف زدم، به او گفتم مرد حسابی مگر به همین راحتی است که هرکس دلش بخواهد بیاید در تلویزیون بخواند؟! این همه آدم موسیقیدان، ریتم شناس، صداشناس و… در صداوسیما فعالیت می کند، فکر کردی به این راحتی اجازه می دهند در رسانه ملی بخوانی؟ مگر می شود یک شبه کسی خواننده شود؟! قبل از انقلاب خانه ما دیوار به دیوار خانه «کورش یغمایی» و برادرانش بود و من هم موسیقی را از آن ها یاد گرفتم، از همان موقع هم می خواندم. زمانی هم که برای ادامه تحصیلم به آمریکا رفتم، یک دوره حرفه ای صدا دیدم و استادانم در آنجا تشویقم می کردند بخوانم و می گفتند، تو استعدادش را داری. بعد از آن مترصد یک فرصت مناسب بودم تا خودم را محک بزنم که بهترین موقعیت برایم فراهم شد و در تیتراژ پایانی یکی از سریال هایی که بازی می کردم، خواندم و حسابی هم گل کرد.

مشاوران کاری من

تا امروز هیچ وقت نه سفارش پسرم را به کسی کرده ام و نه سفارش دخترم را. اصلا خوشم نمی آید ببرم شان جایی و بگویم در کارهای تان از وجود این ها استفاده کنید! ولی اگر کسی از من بپرسد بچه هایت بازی می کنند یا نه، جواب مثبت می دهم. سر کار «دارا و ندار» عوامل گروه برای نقش دکتر دنبال یک جوان خوش تیپ می گشتند که از من پرسیدند علیرضا بازی می کند یا نه، من هم گفتم بازی می کند ولی باید خودتان با او تماس بگیرید و دعوت به همکاری اش کنید. خاطرم هست الان بچه ها باید سفارش من را به این ور و آن ور بکنند، نه من(خنده.) تمام سناریوها و فیلمنامه هایی که برای من می فرستند اول علیرضا و کتی باید تایید کنند و درصورت این اتفاق، آن کار را می پذیرم. البته کتی منتقد درجه یک من هم هست!

محبوب، نه مشهور

مسلما شهرت محسنات زیادی دارد اما شخصا دوست دارم بیشتر محبوب باشم تا مشهور چون این خواسته اکثر مردم است که محبوب باشند، وگرنه شهرت خالی که فایده ای ندارد! هیچ وقت دلباخته و دنبال شهرت نبوده ام ولی چون محبوبیت برتری محسوسی نسبت به شهرت دارد، دوست دارم این اتفاق برای من بیفتد.

اگر قاتل باشم باور نمی کنند

متاسفانه در ایران به کار طنز آنچنان که باید بها نمی دهند و جدی اش نمی گیرند! زمانی که می خواستم در کارهایم تغییر ایجاد کنم و از نقش های منفی و جدی به سمت نقش های طنز بیایم، واقعا می دانستم دارم ریسک بزرگی انجام می دهم چون اگر در طنز به موفقیت نمی رسیدم، دیگر هیچ راه برگشتی برای بازی در نقش های جدی برایم باقی نمی ماند چون مثلا اگر می خواستم در یک فیلم نقش قاتل را بازی کنم و هفت تیر بکشم، تماشاگر دیگر باور نمی کرد من قاتلم و می گفت برو بابا تو که این کاره نیستی یا به محض این که تفنگم را درمی آوردم، تماشاگران می زدند زیر خنده! یا تماشاگران دیگر باور نمی کنند من ایلچی سربدارانم و می توانم آدم بکشم، می گویند این کاووسی سربداران است! وقتی طنز را انتخاب کردم، دیگر راهی برای بازگشت به نقش های جدی برایم باقی نمانده، البته خیلی دوست دارم یک نقش جدی را تجربه کنم و ببینم عکس العمل مخاطبان نسبت به آن چیست و آیا قبولم می کنند؟ شاید خیلی ها یادشان نباشد یا حتی ندانند که من بازی ام را با نقش های جدی و تا حدودی منفی در سینما آغاز کردم. بی میل نیستم اگر پیشنهاد خوبی برای بازی در نقش های جدی داشته باشم دوباره اینگونه نقش ها را تجربه کنم چون دوست دارم یواش یواش دوباره به سمت این نقش ها برگردم، به همین دلیل در حال آهسته حرکت کردنم. البته شک نداشته باشید در همه جای دنیا خنداندن آدم ها با وجود مشکلات و دغدغه های زندگی شان بسیار کار مشکلی است،

سر کار «دارا و ندار» عوامل گروه برای نقش دکتر دنبال یک جوان خوش تیپ می گشتند که از من پرسیدند علیرضا بازی می کند یا نه، من هم گفتم بازی می کند ولی باید خودتان با او تماس بگیرید و دعوت به همکاری اش کنید

تعصب زیادی روی پدرم دارم

من و علیرضا مشاوران پدر هستیم و همیشه راجع به کارهایی که قرار است بازی کند با هم مشورت می کنیم. ویژگی پدر این است که در خصوصیات اخلاقی اش هیچ چیز بدی ندارد. بسیار مهربان، شوخ طبع و خوش اخلاق است. بارها اتفاق افتاده به خاطر فشار کاری، فرصت نکرده چند روزی ما را ببیند و نمی تواند از کارش بزند، به همین دلیل ما سراغش می رویم و سر لوکیشن همدیگر را می بینیم. شغل پدرم را خیلی دوست دارم و اصلا به این موضوع فکر نکرده ام که کاش شغلش چیز دیگری بود. اگر کسی از کار پدرم انتقاد صحیح و بجا بکند، به هیچ وجه ناراحت نخواهم شد اما در کل تعصب زیادی روی پدرم دارم. خیلی اوقات دلم برای پدرم تنگ می شود و یکهو هوس می کنم با هم حرف بزنیم، بنابراین سریع گوشی تلفن را برمی دارم و به او زنگ می زنم، همیشه هم حرف های محبت آمیز زیادی بین ما ردوبدل می شود. مسلما هم من و هم علیرضا به حمایت و پشتیبانی پدرمان نیاز داریم اما هیچ وقت دوست نداریم از نامش برای منافع خودمان سوءاستفاده کنیم. من هم در چند کار بازی کرده ام و به تازگی در ۲فیلم حضور داشته ام درآینده اکران خواهند شد.

پدر ایده آل ۸۰ درصدی من

خیلی برایم مهم است پدرم در چه کاری بازی کند، همیشه قبل از پذیرفتن پیشنهادهای مان هم من به او مشورت می دهم و هم او به من توصیه های لازم را می کند. یک بازیگر واقعا مجبور است تمام انرژی اش را صرف کارش کند، پدر هم همین طور است و اغلب بعد از این که از سرکار به منزل می آید، سعی می کنیم زیاد مزاحم استراحتش نشویم. اگر پدر فرصت اندکی هم برای ما در نظر بگیرد، همان زمان آنقدر شوخ طبع و خوش اخلاق هست که تمام دوری های مان جبران می شود. هیچ وقت نمی توان پدری را کامل و ایده آل دانست اما فکر می کنم پدر من با تمام مشغله های کاری که داشته، ۸۰ درصد حق پدری اش را ادا کرده. دلیلی نمی بینم از اسم پدر برای راه انداختن کار خودم سوءاستفاده کنم! البته بارها پیش آمده وقتی برای انجام کاری به محلی رجوع کرده ام، وقتی فامیلی ام را فهمیده اند و شباهتم به پدر را دیده اند، حسابی با من خوش وبش کرده اند.

داستان آلبوم موسیقی من و پدر

تیتراژ سریال «بدون شرح» که ترانه اش را یغما گلرویی گفته بود را من خواندم که حسابی گرفت و به فاصله یکی دو سال بعد پدر تیتراژ سریال «کمربندها را ببندیم» را خواند و استقبال زیادی از سوی مردم شد و درخواست کردند من و پدر در کنار هم یک آلبوم مشترک ارائه کنیم. تا این که ترانه ای به نام «پسرم» را ساختم و کار خیلی خوبی از آب درآمد و من و پدر کم کم به این فکر افتادیم که یک آلبوم مشترک با هم بسازیم . البته این کار به دلایل مختلف چند سالی بعد از ساخته شدن پشت خط ماند و به تازگی آماده پخش شده است. در این کار ترانه تیتراژهای سریال هایی که من و پدر خوانده ایم در کنار چند ترانه دیگر وجود دارد و آلبوم بسیار خوبی شده است. آقایان افشین یداللهی و یغما گلرویی ترانه های این آلبوم را سروده اند و تعدادی از ترانه های آلبوم را نیز آقای امید حجت ساخته است، ضمن این که همه نوع سبکی از موسیقی در این آلبوم وجود دارد.

ایده آل/برترین ها

مطلب مرتبطی وجود ندارد